Tun Sambanthan selami kemiskinan masyarakat India: dari estet Sungai Siput ke koperasi pekerja ladang, dan apa legasinya untuk keluarga B40 hari ini

Bagi ramai pengguna monorel, Tun Sambanthan hanyalah nama stesen di pinggir Brickfields. Namun tokoh di sebalik nama itu, Tun V.T. Sambanthan, ialah antara pemimpin yang paling dekat dengan realiti kemiskinan pekerja ladang India, dan beliau menjawabnya bukan dengan retorik tetapi dengan pendidikan, kewarganegaraan dan sebuah koperasi yang membolehkan pekerja memiliki ladang tempat mereka bekerja.

Veerasamy Thiruyana Sambanthan dilahirkan di Sungai Siput, Perak pada 1919, 23 tahun selepas keluarganya tiba di Tanah Melayu pada 1896. Menurut FMT, bapanya, M.S. Veerasamy Thevar, ialah pengusaha getah yang memiliki beberapa estet dan rapat dengan pekerjanya, termasuk menyediakan perumahan yang baik, sesuatu yang luar biasa ketika itu. Ibunya pula membantu menjaga pekerja yang jatuh sakit, dan keluarga itu turut menyumbang kepada sebuah sekolah Cina di Sungai Siput.

Dalam temu bual dengan FMT pada 2018, balunya, Toh Puan Umasundari Sambanthan, menggambarkan kehidupan pekerja estet sebelum Merdeka sebagai sangat sukar. Kebanyakan mereka buta huruf dan bekerja sepanjang hari dengan upah yang cukup-cukup untuk hidup. Apabila mencapai usia persaraan, mereka diberi tiket kelas tiga untuk pulang ke India, sering kali tanpa apa-apa yang menanti di sana.

Sambanthan, walaupun datang daripada keluarga yang lebih berada, membesar dalam kalangan pekerja itu. Menurut Umasundari, beliau meyakinkan mereka bahawa Tanah Melayu boleh menjadi tanah air mereka, menerangkan peranan penting mereka dalam pembangunan negara dan tempat sah mereka bersama masyarakat Melayu dan Cina. Lulusan Universiti Annamalai di Tamil Nadu itu juga melihat pendidikan sebagai jalan keluar daripada kemiskinan, dan minat itulah yang mendorongnya memasuki politik.

Beliau menjadi presiden kelima MIC dari 1955 hingga 1973, menandatangani Perjanjian Merdeka, dan berkhidmat sebagai Menteri Buruh, Menteri Kesihatan, Menteri Kerja Raya, Pos dan Telekom serta Menteri Perpaduan Negara. Dalam perbahasan draf Perlembagaan di Majlis Perundangan Persekutuan pada 10 Julai 1957, beliau mengingatkan bahawa negara ini ialah masyarakat majmuk yang memerlukan setiap pihak memikirkan kesan tindakan mereka terhadap komuniti lain.

Langkahnya yang paling langsung terhadap kemiskinan ialah penubuhan National Land Finance Co-operative Society (NLFCS) pada 1960. Menurut FMT, koperasi itu bertujuan membantu pekerja India dengan membeli estet dan tanah ketika ladang semakin dipecah-pecahkan dan ramai pekerja kehilangan pekerjaan. Menjelang 1979, NLFCS telah membeli 18 estet seluas 120 kilometer persegi dengan keahlian 85,000 pekerja. Sambanthan meninggal dunia pada 18 Mei 1979 ketika berusia 60 tahun.

Umasundari sendiri kemudian berkhidmat sebagai pengerusi dan pengarah NLFCS dari 1980 hingga 1995 serta presidennya pada 1995 dan 1996. Beliau juga mengimbau bahawa ketika Sambanthan memegang jawatan, suaminya tidak membenarkan sebarang pengubahsuaian rumah keluarga, malah jubin bumbung yang pecah pun tidak diganti, kerana tidak mahu orang ramai menyangka wang awam disalah guna.