RM47.67 juta latihan semikonduktor meliputi 19,084 tempat, data penempatan belum lengkap

Jumlah peserta latihan cip semakin bertambah, tetapi ukuran yang belum lengkap ialah berapa ramai ditempatkan mengikut subsektor dan terus bekerja dalam ekosistem semikonduktor Malaysia.

Perkembangan tenaga mahir semikonduktor kini mempunyai dua jenis angka yang perlu dibezakan: tempat latihan yang dibiayai dan orang yang sudah menerima latihan. Perbadanan Pembangunan Sumber Manusia meluluskan RM47.67 juta bantuan untuk 19,084 tempat dalam sembilan bidang teknologi berimpak tinggi berkaitan industri cip. Secara berasingan, 22,849 orang telah dilatih melalui pelbagai program institusi pengajian tinggi dan penyedia latihan teknikal setakat suku ketiga 2026. Kedua-dua jumlah itu datang daripada skop program berbeza dan tidak patut dicampurkan sebagai bilangan graduan unik.

Bidang yang diliputi bantuan termasuk reka bentuk litar bersepadu, pembungkusan maju, automasi dan teknologi digital. Program pembangunan bakat di bawah Strategi Semikonduktor Nasional turut merangkumi fabrikasi wafer, sistem terbenam serta proses pemasangan, ujian, penandaan dan pembungkusan cip. Senarai ini menunjukkan latihan tidak tertumpu pada satu jenis pekerjaan. Namun, laporan sumber tidak menyertakan jumlah peserta bagi setiap bidang, tempoh kursus atau syarat kelayakan, jadi bakal peserta belum boleh menentukan program yang sesuai hanya berdasarkan angka keseluruhan.

Sasaran nasional ialah menghasilkan 60,000 jurutera berkemahiran tinggi menjelang 2030. Jumlah 22,849 yang telah dilatih menunjukkan aktiviti sedang bergerak ke arah sasaran itu, tetapi perkataan dilatih tidak semestinya sama dengan dilantik sebagai jurutera, ditempatkan dalam subsektor tertentu atau kekal bekerja di Malaysia. Menteri Pelaburan, Perdagangan dan Industri Datuk Seri Johari Abdul Ghani memaklumkan kerajaan masih menyusun data penempatan peserta dan kadar mereka yang terus berada dalam industri semikonduktor tempatan.

Pengumpulan data melibatkan Kementerian Pendidikan Tinggi, Kementerian Sumber Manusia, agensi pelaksana, institusi pendidikan dan pemain industri. Kerja itu penting kerana bilangan tempat latihan hanya mengukur kapasiti awal. Untuk mengetahui hasil, kerajaan perlu melihat pekerjaan selepas tamat, bidang sebenar yang dimasuki dan sama ada bakat kekal dalam ekosistem tempatan. Sumber tidak memberikan tarikh set data tersebut akan siap atau kadar penempatan sementara. Oleh itu, tiada asas untuk mengira peratus kejayaan pekerjaan daripada 22,849 peserta yang dilaporkan.

Salah satu saluran latihan ialah program Engineering Talent for Semiconductor Industry yang disokong Kementerian Pelaburan, Perdagangan dan Industri melalui Collaborative Research in Engineering, Science and Technology Centre bersama HRD Corp. Tumpuannya termasuk peningkatan kemahiran pekerja, latihan semula, kebolehpasaran graduan dan kerjasama industri dengan akademia. Universiti turut bekerjasama dengan syarikat bagi menyelaraskan kursus, latihan dan penyelidikan, termasuk program bersama ViTrox serta kurikulum pembungkusan dan pemasangan yang dibangunkan dengan Intel dan Micron.

Latihan teknikal khusus juga berjalan di institusi kerajaan. Pusat Latihan Teknologi Tinggi di Taiping mempunyai 174 pelajar dalam program teknologi mikroelektronik sepenuh masa setakat 31 Ogos. Akademi Semikonduktor Kementerian Sumber Manusia sedang dibangunkan di Institut Teknikal Jepun–Malaysia di Pulau Pinang dengan peruntukan RM5 juta tahun ini. Akademi itu akan menumpukan reka bentuk, fabrikasi dan pembungkusan litar bersepadu, melatih 50 pengajar pakar serta menyasarkan 30 jurulatih induk.

Julat gaji yang dinyatakan di Dewan Rakyat menerangkan mengapa kepakaran dan pengekalan bakat perlu dinilai bersama. Jurutera peringkat awal dilaporkan memperoleh antara RM3,500 hingga RM6,000 sebulan, manakala pakar reka bentuk litar bersepadu serta penyelidikan dan pembangunan boleh memperoleh RM8,000 hingga RM25,000. Pekerjaan setanding di Singapura, Korea Selatan, Taiwan dan United Kingdom boleh menawarkan dua hingga tiga kali lebih tinggi, walaupun kos sara hidup di negara tersebut juga lebih besar. Angka itu ialah julat industri, bukan jaminan gaji setiap graduan.

Bagi pelajar dan pekerja di Kuala Lumpur, Selangor serta seluruh Malaysia, nilai praktikal pengumuman ini ialah mengenal pasti bidang yang sedang diberi keutamaan dan membezakan latihan daripada hasil kerjaya. Tiada pautan permohonan, tarikh pengambilan atau pecahan kekosongan diterbitkan dalam sumber yang diperiksa. Ukuran seterusnya yang patut ditunggu ialah data penempatan mengikut subsektor dan kadar tenaga mahir yang kekal dalam industri tempatan. Tanpa dua ukuran itu, kemajuan terhadap sasaran 60,000 hanya menunjukkan skala latihan, belum keseluruhan kekuatan saluran pekerjaan.