Kelahiran hidup turun 4.5 peratus, kadar kesuburan jadi 1.5

Malaysia mencatat kurang daripada 400,000 kelahiran hidup pada 2025 apabila bilangan kelahiran, kadar kelahiran kasar dan kadar kesuburan semuanya bergerak turun.

Malaysia merekodkan 396,175 kelahiran hidup pada 2025, berkurang 18,743 daripada 414,918 kelahiran pada tahun sebelumnya. Penurunan itu bersamaan 4.5 peratus menurut data Jabatan Perangkaan Malaysia. Jumlah tahunan ini ialah bilangan bayi yang lahir hidup, bukannya ramalan jumlah penduduk atau ukuran terus tentang saiz setiap keluarga. Ia menunjukkan arah menurun yang berterusan, tetapi kenyataan yang diperiksa tidak menerangkan satu punca khusus bagi perubahan tersebut.

Kadar kelahiran kasar turut turun daripada 12.2 kelahiran bagi setiap 1,000 penduduk pada 2024 kepada 11.6 pada 2025. Kadar ini membandingkan bilangan kelahiran dengan keseluruhan penduduk, lalu berbeza daripada jumlah kelahiran mutlak. Kedua-duanya bergerak turun dalam data semasa. Namun, kadar kasar tidak melaraskan struktur umur penduduk atau menerangkan berapa ramai wanita berada dalam umur melahirkan anak, maka ia perlu dibaca bersama ukuran kesuburan.

Kadar kesuburan keseluruhan menurun daripada 1.6 kepada 1.5 anak bagi setiap wanita. Ukuran itu menganggarkan bilangan anak bagi seorang wanita berdasarkan corak kesuburan semasa, bukan menetapkan saiz keluarga seseorang. Laporan tidak mengaitkan penurunan dengan kos perumahan, penjagaan anak, perkahwinan, pekerjaan atau faktor kesihatan. Tanpa analisis tambahan, data tidak menyokong kesimpulan bahawa satu sebab tertentu bertanggungjawab terhadap perubahan nasional.

Semua negeri merekodkan kadar kelahiran lebih rendah pada 2025 berbanding 2024, jadi penurunan itu tidak terhad kepada satu wilayah sahaja. Terengganu mencatat kadar kelahiran kasar tertinggi pada 18.7 bagi setiap 1,000 penduduk, sementara Pulau Pinang terendah pada 9.3. Perbandingan negeri menunjukkan jurang geografi, tetapi sumber tidak menyenaraikan kadar Kuala Lumpur dan Selangor dalam laporan yang diperiksa. Penduduk Lembah Klang tidak boleh menganggap angka Pulau Pinang atau Terengganu mewakili keadaan setempat mereka.

Corak negeri bagi kadar kesuburan juga berbeza. Terengganu merekodkan kadar tertinggi pada 2.5 anak, diikuti Kelantan pada 2.3 dan Pahang pada 1.8. Pulau Pinang merekodkan kadar terendah pada 1.1, turun daripada 1.2 pada 2024. Angka ini membolehkan perbandingan statistik, tetapi tidak menerangkan perbezaan akses perkhidmatan, corak keluarga atau keadaan ekonomi antara negeri.

Pada bahagian kematian, jumlahnya meningkat 815 atau 0.4 peratus, daripada 198,992 pada 2024 kepada 199,807 pada 2025. Walaupun bilangan meningkat, kadar kematian kasar kekal 5.8 kematian bagi setiap 1,000 penduduk. Perbezaan antara jumlah dengan kadar berlaku kerana kedua-duanya menggunakan asas pengiraan berlainan. Sumber tidak memberikan punca kematian, pecahan umur atau hubungan terus antara kenaikan kematian dengan penurunan kelahiran.

Perak mencatat kadar kematian kasar negeri tertinggi pada 8.2, manakala Putrajaya terendah pada 2.6 bagi setiap 1,000 penduduk. Kedudukan Putrajaya relevan kepada pembaca Wilayah Persekutuan, tetapi kadar rendah itu tidak dengan sendirinya membuktikan hasil kesihatan lebih baik. Struktur umur penduduk dan faktor lain boleh mempengaruhi kadar kasar, sedangkan laporan ini tidak memberikan analisis sebab. Angka tersebut patut digunakan sebagai gambaran demografi, bukan penilaian tunggal mutu perkhidmatan.

Bagi perancangan Malaysia, tiga siri perlu diperhatikan dalam keluaran berikutnya: jumlah kelahiran, kadar kelahiran kasar dan kadar kesuburan keseluruhan. Data 2025 menunjukkan ketiga-tiganya turun, sementara jumlah kematian naik sedikit dan kadar kematian kasar tidak berubah. Kesan kepada sekolah, tenaga kerja atau penjagaan warga emas memerlukan unjuran dan data umur yang tidak terdapat dalam sumber ini. Kesimpulan yang selamat ialah trend kelahiran menurun, bukan andaian tentang sebab atau dasar tertentu.