Dasar perumahan 2026–2035 mahu guna data tempatan, susun sewaan dan cegah projek terbengkalai

Perancangan rumah di Malaysia mahu dialihkan daripada angka umum kepada keperluan setempat, sambil memperluas pilihan sewaan dan membina perlindungan lebih awal terhadap projek yang berisiko gagal.

Keputusan membina rumah baharu dicadang mengambil kira keadaan sebenar pada peringkat mukim dan daerah, bukannya bergantung pada unjuran besar semata-mata. Dasar Perumahan Negara 2026–2035 menyenaraikan stok sedia ada, unit kosong, jenis kediaman, pendapatan isi rumah dan kategori harga sebagai maklumat yang perlu digunakan ketika mengukur permintaan. Bagi pasaran padat seperti Kuala Lumpur dan Selangor, kaedah ini bermaksud jumlah rumah yang telah siap tetapi belum terjual perlu dibaca bersama kemampuan penduduk setempat sebelum kelulusan pembangunan lain dipertimbangkan.

Hubungan antara kediaman dan perjalanan harian turut diberi tempat dalam dasar itu. Satu kajian mengenai pembangunan berorientasikan transit dicadangkan supaya perancangan perumahan dapat diselaraskan dengan pekerjaan, pengangkutan dan perkhidmatan penting. Dasar berkenaan belum menamakan tapak atau laluan yang akan terlibat. Oleh itu, cadangan tersebut tidak boleh dibaca sebagai pengesahan projek baharu berhampiran mana-mana stesen, tetapi menetapkan bahawa akses pengangkutan patut menjadi sebahagian daripada penilaian lokasi rumah.

Stok yang telah dibina juga mahu digunakan dengan lebih baik. Dasar itu mencadangkan kajian kebolehlaksanaan untuk menyewakan rumah siap yang tidak terjual, dan mahu pihak berkuasa melihat jumlah unit sedemikian mengikut kawasan sebelum meluluskan lebih banyak projek. Pendekatan ini membezakan antara kekurangan rumah secara nasional dengan ketidakpadanan jenis, harga atau lokasi pada peringkat tempatan. Sumber yang diperiksa tidak memberikan tarikh kajian, jumlah unit sasaran atau kadar sewa, maka pemilik dan penyewa belum menerima tawaran khusus daripada cadangan tersebut.

Kemampuan membeli dan menyewa pula dicadang dinilai mengikut lokasi kerana pendapatan, harga rumah dan kadar sewa tidak seragam antara daerah. Antara pilihan akses yang disenaraikan ialah garis panduan sewa untuk dimiliki, sewaan mampu milik oleh pemaju swasta, insentif kepada pemaju yang menawarkan sewaan sedemikian, pemilikan bersama dan pembiayaan untuk perumahan komuniti atau koperasi. Produk gadai janji kadar tetap jangka panjang serta akses lebih baik kepada Skim Jaminan Kredit Perumahan turut disebut, tetapi dasar itu tidak menetapkan kelayakan atau kadar bagi produk tertentu.

Untuk penyewa, hala tuju yang dicadangkan merangkumi Akta Penyewaan Kediaman, sistem pendaftaran sewaan, perjanjian sewaan elektronik dan inisiatif yang dihubungkan kepada pendaftaran tersebut. Tujuannya ialah menjadikan pasaran sewa lebih tersusun daripada aturan yang bergantung sepenuhnya pada persetujuan individu antara tuan rumah dengan penyewa. Semua perkara ini perlu dibezakan daripada undang-undang yang sudah berkuat kuasa. Laporan sumber menerangkannya sebagai cadangan dasar dan tidak memberikan tarikh pelaksanaan, fi pendaftaran atau hak khusus yang boleh dituntut sekarang.

Pencegahan projek sakit dan terbengkalai menjadi satu lagi tumpuan. Menteri Perumahan dan Kerajaan Tempatan Nga Kor Ming menyatakan pasukan khas kementerian telah menyelesaikan 1,647 projek perumahan swasta sakit dan terbengkalai bernilai RM153 bilion yang melibatkan hampir 200,000 pembeli. Kerajaan menyasarkan sifar projek terbengkalai menjelang 2030. Sebagai langkah awal, mekanisme Option to Purchase disasar diperkenalkan tahun ini supaya pemaju dan pembeli mempunyai tempoh tertentu untuk menarik diri sebelum meneruskan jual beli.

Di bawah mekanisme yang diterangkan, pemaju boleh keluar jika jualan lemah dan projek dinilai berkemungkinan gagal, manakala deposit pembeli akan dipulangkan sepenuhnya dalam keadaan itu. Pembeli juga boleh menarik diri dalam tempoh ditetapkan, tertakluk pada caj pentadbiran atau faedah yang berkenaan. Butiran tempoh, ambang jualan dan kadar caj tidak diberikan pada halaman sumber. Ini bermakna bakal pembeli masih perlu menunggu dokumen pelaksanaan dan membaca syarat sebenar, bukannya menganggap setiap tempahan baharu sudah menerima perlindungan yang sama.

Alat maklumat sedia ada turut diperkukuh melalui HIMS, TEDUH, perjanjian jual beli elektronik dan audit berkala Akaun Pemajuan Perumahan. TEDUH membolehkan carian projek mengikut lokasi serta semakan maklumat status dan pemaju sebagai satu sumber tambahan sebelum wang diserahkan. Dasar itu juga menyentuh kos penyelenggaraan sepanjang hayat bagi strata, perlindungan komuniti dalam pembaharuan bandar, undang-undang baharu untuk pemaju dan peralihan daripada jual kemudian bina kepada bina kemudian jual. Langkah seterusnya yang penting ialah penerbitan garis panduan, undang-undang dan jadual yang menjadikan cadangan tersebut boleh digunakan.